News
- “dé evaluatievergadering China 2025”
Hallo! Graag nodigen we jou uit voor iets bijzonders, voor dé primeur: “dé evaluatievergadering China 2025”. In oktober vorig jaar trokken Mei Lan, Diederik, Caroline, Xhemal, Iris en Tjhoi naar China. Wat begon als een gewone reis, groeide al snel uit tot een rollercoaster van indrukken, emoties en onverwachte wendingen. Het avontuur ligt achter ons, maar het verhaal is nog lang niet verteld. Daarom bieden we jou een primeur: “dé evaluatievergadering Chinareis 2025”! Je zit er live bij terwijl wij samen terugblikken. Wat vonden we van de… Lees meer: “dé evaluatievergadering China 2025” - Mee naar China 09De laatste dagen bezoeken we enkele van ‘de minderheden’ in zuid-China. Het woord minderheden had vanaf het begin een negatieve bijklank in mijn oren. Het heeft me wat gefrons, veel vragen en wat hersengekraak gekost om er een andere kijk op te krijgen. Wat ik er tot dusver van begrijp is dat China probeert haar diversiteit heel erg te beschermen.Het enorme land heeft een enorme rijkdom aan allerlei minderheden, die historisch gezien wel uit andere regio’s of windstreken kwamen, maar al eeuwen deel zijn… Lees meer: Mee naar China 09
- Mee naar China 08De ziel van Yangshuo wordt gevormd door de lokale bevolking, die voor een groot deel tot de Zhuang-minderheid behoort. Hoewel het toerisme hun leven heeft getransformeerd, is hun vriendelijke en gastvrije karakter gebleven. Velen zijn werkzaam in de toeristensector (hotels, restaurants, gidsen), maar in de omliggende dorpen ziet men nog steeds het traditionele leven: boeren die rijst verbouwen, vissers op hun bamboevloten en marktkooplui die lokale producten verkopen. Het is een harmonieuze mix van moderne ondernemingszin en eeuwenoude tradities. De Li Jiang rivier, de… Lees meer: Mee naar China 08
- Mee naar China 07Drummen en proberen paraplu’s te ontwijken, omdat ze me anders driedubbel de ogen uitsteken, tussen het geschreeuw van gidsen door, luidsprekers en souvenirverkopers in de regen en de kans niet krijgen je parapluutje te benutten,…. Als je dan hier en daar een adembenemend zicht krijgt, wordt het misschien nog waard. Ik werd er eigenlijk alleen maar diep verdrietig van. Dat ik het moest missen, maar nog meer dat de pracht van de natuur en het toerisme ervan, verkleind wordt tot ‘er vanop afstand naar… Lees meer: Mee naar China 07
- Mee naar China 06Bezoek aan de spiksplinternieuwe bibliotheek van Xi’an. De Silk Road International Library (丝绸之路国际图书馆) Het gebouw is een onderdeel van het Xi’an Olympic Sports Center en omvat faciliteiten zoals een bibliotheek en een kunstgalerie. De academie heeft een totale bouwoppervlakte van ongeveer 157.000 vierkante meter en is opgebouwd uit vier afzonderlijke, maar intern verbonden gebouwen.Alhoewel de afdeling brailleboeken minuscuul is en er een heleboel kritische vraagtekens bij te plaatsen zijn naar inclusie, willen we bij deze bibliotheek met 1,5 miljoen boeken wat informatie geven over… Lees meer: Mee naar China 06
Hallo!
Graag nodigen we jou uit voor iets bijzonders, voor dé primeur: “dé evaluatievergadering China 2025”.
In oktober vorig jaar trokken Mei Lan, Diederik, Caroline, Xhemal, Iris en Tjhoi naar China. Wat begon als een gewone reis, groeide al snel uit tot een rollercoaster van indrukken, emoties en onverwachte wendingen.
Het avontuur ligt achter ons, maar het verhaal is nog lang niet verteld.
Daarom bieden we jou een primeur: “dé evaluatievergadering Chinareis 2025”!
Je zit er live bij terwijl wij samen terugblikken. Wat vonden we van de reisroute, de hotels en het eten? Wat was het mooiste, het lastigste, het meest verrassende? Wat zullen we nooit vergeten? Wie was de fijnste gids? Hoe ervaarden we de bezoeken aan de blindenschool? Hoe hard was die Tui Na-massage nu écht? En hoe was ‘surfen in Shenzhen’, Caroline en Mei Lan weten er alles van! En hebben Diederik, Iris en Xhemal wel genoeg kunnen shoppen, in de megamalls en in de DJI-flagshipstore? En wat heeft Tjhoi op zijn 23ste bezoek aan China bijgeleerd?
We praten eerst openhartig met elkaar, met beeld en klank, en gaan daarna graag in op jullie vragen.
Onze route bracht ons van het bruisende Beijing naar het historische Xi’an, langs het indrukwekkende natuurreservaat Zhangjiajie en verder naar de minderhedenregio in Guangxi.
Er waren toeristische uitstappen, zeker, maar ook ontmoetingen, bezoeken en gesprekken over hoe mensen met een visuele beperking in China leven en hun plaats vinden in de samenleving.
Onderweg bleef één vraag steeds terugkeren — zeker bij Mei Lan: kan ik als blinde mijn weg vinden in China? En is dat eenvoudig, of net bijzonder moeilijk? Het antwoord blijkt allesbehalve eenduidig.
De Chinese Nationale Federatie voor Personen met een Beperking stelde voor ons een rijk en afwisselend programma samen. We ontmoetten hun blinde voorzitter, bezochten een voelmuseum, een blindenschool en verschillende servicecentra. We spraken met Chinezen met een visuele beperking, ondergingen een stevige Tui Na-massage (推拿) gegeven door slechtzienden en dompelden ons onder in een samenleving die tegelijk herkenbaar en totaal anders aanvoelt.
Tussendoor was er ook ruimte voor verwondering en plezier. We verkenden indrukwekkende natuur, bezochten tempels, pagodes en musea, aten ons buikje rond en lachten meer dan eens tot tranen toe.
Sommigen onder jullie volgden onze capriolen via nieuwsbrieven of via de website. Zoals beloofd brengen we antwoorden mee. Niet op alle vragen — verre van — maar wel genoeg om een gesprek te openen.
En dat gesprek willen we nu met jullie delen. Op een andere manier. Geen eindeloze diavoorstelling, geen droge lezing. Dat zou deze reis geen recht doen.
Kom gewoon leuk mee evalueren!
Van harte welkom.
Datum: zondag 22 maart 2026 van 14u30 tot 17u
Locatie: Bij de Vieze Gasten, Haspelstraat 31, 9000 Gent
www.deviezegasten.org
We willen je vragen zeker vooraf in te schrijven via deze link:
https://dvg.tikiti.be/i/chinawithneweyes
Hartelijke groeten,
Mei Lan, Diederik, Caroline, Xhemal, Iris en Tjhoi
Naschrift
Mei Lan en Tjhoi zijn intussen volop aan het inventariseren: bevindingen, gesprekken en ervaringen — de mooie én de moeilijke. Daar groeit stilaan een boek uit. Ze zijn er nog volop mee bezig en de hopen een diepgaande, toegankelijke en genuanceerde bijdrage te leveren over China en Chinezen, ook zij met een visuele beperking.
Neem gerust (nog eens) een kijkje op www.ChinaWithNewEyes.com en ontdek meer over de op tilzijnde projecten: een boek, een film en een podcast. Je kan er ook onze reis herbeleven en de nieuwsbrieven opnieuw lezen. [...]
Read more...
De laatste dagen bezoeken we enkele van ‘de minderheden’ in zuid-China. Het woord minderheden had vanaf het begin een negatieve bijklank in mijn oren. Het heeft me wat gefrons, veel vragen en wat hersengekraak gekost om er een andere kijk op te krijgen.
Wat ik er tot dusver van begrijp is dat China probeert haar diversiteit heel erg te beschermen.Het enorme land heeft een enorme rijkdom aan allerlei minderheden, die historisch gezien wel uit andere regio’s of windstreken kwamen, maar al eeuwen deel zijn van het diverse China. Elke minderheid heeft een eigen traditie, klederdracht, taal, eetcultuur en rituelen. Ze zijn allemaal Chinezen, maar geen Han Chinezen. Ze maken deel uit van hun eigen subcultuur en zijn daar trots op. Vaak zijn dit samenlevingen die leven uit landbouw en vaak ver van grote steden leefden.In een poging de verscheidenheid en daar bijhorende rijkdom in China te bewaren beschermt de centrale overheid deze minderheden. Enerzijds door een aantal steunmaatregelen toe te kennen (zoals financiële steun om te gaan studeren) en de uitzondering om onder de 1 kindpolitiek wel meerdere kinderen te krijgen. Anderzijds wordt er fors geïnvesteerd in het faciliteren van toerisme rond de minderheden. Er worden wegen en parkings aan de ingang van de dorpen aangelegd en een ticketsysteem opgezet, zodat mensen van buiten het minderhedendorp moeten betalen om de dorpen te bezoeken. Een deel van de ticketinkomsten gaat naar de overheid die het faciliteert (of bedrijven) en het andere deel zijn inkomsten voor de gemeenschap van de minderheid, waardoor zij economisch kunnen overleven of zelfs groeien.
Geen slechte poging, denk ik dan, om te vermijden dat iedereen in China meegroeit met moderne grootstedelijke trends, China een oninteressante eenheidsworst wordt van allemaal dezelfde Chinezen. Ze behouden een wonderlijk rijk pallet aan klederdrachten, oude talen die bij ons al lang verloren gegaan zijn, prachtige gebruiken, alternatieve geneeskunde, wijsheden, etc. Nogmaals, vanalles dat bij ons verloren ging. En dan hebben we het nog niet gehad over volledig intacte architectuur, straatjes en steegjes met typische Chinese huisjes, met de typische daken – niet verpest door lelijke moderne betonnen blokken of andere nieuwere gebouwen. Je kan zo – nadat je een ticketje kocht en je paspoort liet scannen – een wereld instappen die in Europa ooit ook moet bestaan hebben, maar totaal verwoest is of verloren ging.
En toch, zo’n ticket kopen om een dorp te bezoeken waar de mensen in traditionele klederdracht rondlopen en dagelijks 2 shows opvoeren voor de toegestroomde toeristen,parking en ticketmachines, toegangspoortjes, een hele straat nagebouwde ‘articifial old building’ (zoals onze gids het zelf noemde) waar dan souveniersshops en restaurantjes en kraampjes zijn voor toeristen/bezoekers…Is het toch niet een soort dierentuin waar we mensjes ipv aapjes kijken?De gids begrijpt mijn uiterst Westerse vraag maar half als ik vraag: “Is it weird, that it still feels weird to me that we visit the people like they are in a zoo?”Ik zou het nog steeds niet helemaal kunnen ontkrachten als iemand het mij vroeg en ik blijf me ongemakkelijk voelen, zelfs na mijn vierde minderhedendorp. En toch voel ik aan alles dat deze mensen trots zijn op hun identiteit als deel van hun minderheid, dat er iets heel erg sterk, strategisch en verstandig is aan hoe China haar diversiteit bewaakt. Er is zoveel traditie en wijsheid en gemeescnhapsgevoel verloren gegaan in de dorpen die ik ken uit Europa.Ik ben bijna helemaal mee, als ik onze gids vraag waar hij woont – ook een minderhedendorp. We wandelen samen tussen de authentieke houten huisjes en bezoeken de mooie drumtower.“Can I ask why we don’t visit YOUR village today?” De gids lacht. Eerst zegt hij dat het is omdat het te ver weg is.
Maar dan voegt hij toe “It looks totally different from this one. It is not that traditional anymore. It is closer to a big city and people want modern houses. They want there private bathroom, instead of public toilets. They want strong houses. They don’t want the wooden structures from the old times.”Dus het is toch niet allemaal beter in die beschermde dorpen? Modern is toch ook beter.“It is about a balance in what you protect. Protect the traditions, protect the rituals and the culture. But give people also modern comfort.” Zegt onze gids.Als ik hem vraag of al deze mooie houten typische architectuur dan zal verdwijnen en of dat erg is, zegt hij: “Maybe for some old people it is stil good, but young people want a better life and their own bathroom.”
Wie zijn de Dong ?
De Dong-minderheid, in het Chinees bekend als de 侗族 (Dòngzú), is een van de 56 officieel erkende etnische groepen in China. Met bijna drie miljoen mensen wonen ze vooral in de bergachtige gebieden van Guizhou, Hunan en Guangxi, in het zuidoosten van het land. Hun dorpen liggen vaak tussen rijstterrassen en groene valleien, waar de tijd lijkt stil te staan. De Dong noemen zichzelf liever “Kam” en spreken het Kam-Sui, een melodieuze taal zonder eigen eeuwenoude schrift, al werd er na 1949 een systeem ontwikkeld om de taal te kunnen schrijven.
Het leven van de Dong draait om landbouw. Ze verbouwen rijst, maïs en zoete aardappelen, en telen daarnaast katoen, tabak en soja. De dorpen staan bekend om hun bijzondere houten architectuur: elegante paalwoningen zonder spijkers, imposante trommeltorens die het hart van elk dorp vormen, en de beroemde “wind-en-regenbruggen” — overdekte houten bruggen die bescherming bieden tegen de elementen en tegelijk ontmoetingsplaatsen zijn. Dorpen zoals Zhaoxing in Guizhou zijn daardoor toeristische trekpleisters geworden, waar bezoekers zich vergapen aan het vakmanschap en de harmonie van deze bouwstijl.
Muziek is de ziel van de Dong-cultuur. Hun meerstemmige zang, vaak uitgevoerd door vrouwen zonder instrumentale begeleiding, klinkt als een levend echo van hun geschiedenis. Tijdens feesten vullen zang en dans de dorpspleinen, met liederen over liefde, oogst en het leven in de bergen. Religieus gezien combineren de Dong voorouderverering met animistische overtuigingen: de natuur, de geesten van rivieren en bomen, en de zielen van voorouders vormen samen hun spirituele wereld.
Toch verandert het leven van de Dong snel. Jonge mensen trekken weg naar steden, en met hen verdwijnen ook taal, ambachten en tradities. Tegelijk probeert de Chinese overheid de economische ontwikkeling van minderheidsgebieden te stimuleren, wat de spanning vergroot tussen modernisering en cultureel behoud. Ondanks die uitdagingen blijven de Dong een van de meest intrigerende volkeren van China — met een erfgoed dat zowel esthetisch als menselijk tot de verbeelding spreekt, en dat symbool staat voor de diversiteit en veerkracht van het land. [...]
Read more...
De ziel van Yangshuo wordt gevormd door de lokale bevolking, die voor een groot deel tot de Zhuang-minderheid behoort. Hoewel het toerisme hun leven heeft getransformeerd, is hun vriendelijke en gastvrije karakter gebleven. Velen zijn werkzaam in de toeristensector (hotels, restaurants, gidsen), maar in de omliggende dorpen ziet men nog steeds het traditionele leven: boeren die rijst verbouwen, vissers op hun bamboevloten en marktkooplui die lokale producten verkopen. Het is een harmonieuze mix van moderne ondernemingszin en eeuwenoude tradities.
De Li Jiang rivier, de levensader en het symbool van Yangshuo. Het landschap dat op talloze Chinese schilderijen en de achterkant van het 20 RMB-biljet te zien is.
Yangshuo is een plek waar de gastvrije Zhuang-cultuur, het bruisende internationale toerisme en het adembenemende landschap van de Li-rivier samenkomen tot een onvergetelijke ervaring.
Het Verhaal achter het Landschap van Guilin. Een meesterwerk van water, steen en tijd.
Het karstlandschap van Guilin is een van de meest herkenbare natuurwonderen ter wereld. De mysterieuze kalksteenpieken die uit de mist oprijzen, weerspiegeld in het stille water van de Li-rivier. Het is een beeld dat al eeuwenlang kunstenaars en reizigers betovert. Maar achter die schoonheid schuilt een verhaal van geologische wonderen dat zich over meer dan 300 miljoen jaar heeft afgespeeld.
🌊 Een Zee vol Leven
Zo’n 370 miljoen jaar geleden lag Guilin onder een ondiepe tropische zee. In dat warme water leefden talloze zeedieren: koralen, schelpdieren en microscopische organismen met kalkskeletten. Toen ze stierven, zakten hun resten naar de bodem. Door de druk van bovenliggende lagen werden ze in de loop van miljoenen jaren samengeperst tot dikke lagen kalksteen – het fundament van Guilins gebergte.
🌍 Van Zeebodem tot Bergen
Door de beweging van tektonische platen – dezelfde krachten die de Himalaya vormden – werd de oude zeebodem langzaam omhooggeduwd. Zo kwam de kalksteen aan de oppervlakte te liggen en begon de natuur haar stille werk: erosie door regen en wind.
💧 Het Wonder van Karstificatie
Regenwater neemt koolstofdioxide op uit de lucht en wordt daardoor licht zuur. Wanneer dit water door scheuren in de kalksteen sijpelt, lost het gesteente langzaam op.
Door dit proces – karstificatie – ontstonden allerlei vormen:• 🌿 Dolines: ronde zinkgaten waar de bodem inzakt.• 🕳️ Grotten en ondergrondse rivieren, zoals de beroemde Rietfluitgrot.• ⛏️ Druipstenen: stalactieten en stalagmieten die druppel na druppel groeien.
🏔️ De Iconische Torens van Guilin
Naarmate de erosie voortduurde, werden de grotten en zinkgaten groter. Wat overbleef waren de steile, geïsoleerde pieken die we vandaag kennen: de zogenaamde “Fenglin” (bergwoud) en “Fengcong” (kegelkarst).
Het resultaat? Een sprookjesachtig landschap dat lijkt op een zee van stenen eilanden – elk gevormd door de hand van de tijd.
🌅 De Li-rivier: Levensader en Kunstenaar
De Li Jiang (Li-rivier) heeft het landschap verder gevormd door diepe dalen uit te snijden en erosie te versnellen. Vandaag is zij de spiegel waarin de bergen hun schoonheid weerspiegelen – het beeld dat Guilin wereldberoemd maakte.
🕰️ In Vogelvlucht
Tijdperk Gebeurtenis ResultaatPaleozoïcum Afzetting van kalk uit zeedieren Dikke lagen kalksteen ontstaanMesozoïcum–Cenozoïcum Tektonische opheffing Kalksteen komt boven zeeniveauLaat Cenozoïcum Chemische erosie door regen Grotten, dolines en torensHeden Erosie door de Li-rivier Het iconische landschap van Guilin
✨ Een Kunstwerk van de Natuur
Het landschap van Guilin is geen toeval, maar het resultaat van miljoenen jaren subtiel samenspel tussen water, steen en tijd.
Het is alsof de natuur zelf schilderde – met water als penseel en tijd als canvas. Niet voor niets staat Guilin bekend als een schoolvoorbeeld van tropische karstvorming en prijkt het op de UNESCO Werelderfgoedlijst.
Waarom dumplings populair zijn in Yangshuo
Er zijn meerdere factoren die verklaren waarom dumplings of breder: gestoomde/gekookte deeg-gevulde hapjes — een populaire snack zijn in Yangshuo (en de regio rond Guilin, Guangxi). Hieronder een overzicht met uitleg en context:
1. Praktisch & toegankelijkDe deeg-omhulling en vulling maken dumplings makkelijk te eten, ook onderweg of als snack. In de reisgidsen staat dat dumplings of baozi (gestoomde broodjes) als ontbijt of lichte snack beschikbaar zijn in Yangshuo. Bij gerechten in de regio staat “steamed dumplings (jiaozi 餃子) … are popular throughout Chinese food” in Yangshuo context. Een specifieke vermelding: “these particular dumplings … were filled met minced pork en minced wood ear mushrooms” in een Yangshuo/Guilin-setting.
2. Regionale smaaktraditie & lokale beschikbaarheidGuangxi-regio heeft een rijke keukentraditie, met veel lichte gerechten en snacks, die vaak bereid worden met lokale ingrediënten en zijn afgestemd op het dagelijkse leven. In een artikel wordt beschreven dat in een dorpje buiten Yangshuo mensen “stuffing whatever they could find … tofu, eggplants, bitter melon …” vanwege gebrek aan tarwe-meel voor klassieke dumplings, toont het de lokale aanpassing en creativiteit rond gevulde hapjes. Het combineren van deeg omhulsel en vulling (groenten, vlees, paddenstoelen) is dus een ‘go-to’ concept voor snack of maaltijd in de regio.
3. Geschikt voor toerisme, straatvoedsel en snelle hapYangshuo trekt veel toeristen, wandelaars, fietsers, dagtrips: dus snacks die snel gegeten kunnen worden, zijn handig. Een straat-food gids over Yangshuo noemt: “small mum and pop restaurants … serving boiled or fried small and big dumplings” als onderdeel van de straatvoedsel-scene. Dit maakt dumplings niet alleen voor lokale bewoners maar ook voor bezoekers een logische keuze.
4. Comfortfood & combinatie met andere populaire gerechten.Dumplings worden vaak gecombineerd met meer bekende regionale gerechten zoals rijstnoedels (in Guilin/Yangshuo). Bijvoorbeeld: “Nothing goes better with a bowl of Guilin Noodles than a steaming bamboo tray full of Jiaozi (dumplings)” in de regio. Zo wordt het een onderdeel van een volledige maaltijd of snackmoment.
5. Economisch en sociaal aspectVoor kleine eetgelegenheden of straatkramen is het maken van dumplings relatief eenvoudig en flexibel: je hebt deeg, vulling, stoompan / kookpan, dus betaalbaar en geschikt voor snack-niveau. Lokale recensies van een dumpling/noedelzaak in Yangshuo benadrukken dat de eigenaar “vriendelijk en hardwerkend” is, en de dumplings “very cheap” waren. Dit draagt bij aan de populariteit omdat het laagdrempelig is.
6. Culturele betekenisHoewel niet specifiek alleen voor Yangshuo, hebben dumplings in de Chinese keuken een bredere symboliek van samenzijn, gezellige maaltijd, eenvoud, huisgemaakt gevoel. In regio’s waar tarwe minder dominant is (zoals zuidelijk China) zie je adaptaties: gevulde groenten, tofu etc zoals eerder genoemd, wat de snack-karakter benadrukt. [...]
Read more...
Drummen en proberen paraplu’s te ontwijken, omdat ze me anders driedubbel de ogen uitsteken, tussen het geschreeuw van gidsen door, luidsprekers en souvenirverkopers in de regen en de kans niet krijgen je parapluutje te benutten,…. Als je dan hier en daar een adembenemend zicht krijgt, wordt het misschien nog waard. Ik werd er eigenlijk alleen maar diep verdrietig van. Dat ik het moest missen, maar nog meer dat de pracht van de natuur en het toerisme ervan, verkleind wordt tot ‘er vanop afstand naar kijken’. Het aanleggen van beton, uitkijk-platforms en bussen en liften maken het enerzijds toegankelijk voor een groot publiek, maar verarmen de hele ervaring zo enorm. Het zicht als meest afstandelijke zintuigen van de vijf. Het omgekeerde van waar ik gelukkig van word: IN de natuur zijn, modder op je schoenen, geluid van wind door bladeren, vogels, je voetstappen op de rotsen, de geuren, met heel je lijf IN het landschap. There’s so much more to this!
En in de namiddag werd die behoefte ingewilligd. We namen de zelden gekozen optie naar beneden: geen kabellift, maar te voet ruim 2 uur meer dan 900 hoogtemeters over een rotstrap door het bos de berg af. De wilde aapjes vergezelden ons op het dalende pad, slingerend in het dichte bladerdek, binnen handbereik soms spannend hoe vlakbij ze rond sprongen. Zalig elke vezel (en kuitspier) deel van het moment.
En een dag later nog een overtreffende trap beter. Na 430m glazen brug, schoenen ingepakt in beschermende slofjes, dalen we met liften ruim 300m af om op de bodem van de kenion een prachtig wandelpad te volgen. Alles in hout zacht geintegreerd in overweldigende natuur. Rotsen vlak boven je hoofd – “even bukken voor een overhangende boom”, klaterende rivier met geregeld liefelijk bulderende watervallen of dammen. Vogels fluiten, eendjes spatteren in het water en de bewonderende kreten van medetoeristen weerklinken tegen de wanden van de kloof.
Wat is Zhangjiajie?
Zhangjiajie National Forest Park (张家界国家森林公园) ligt in de provincie Hunan, in het zuiden van China.Het staat bekend om zijn spectaculaire zandsteenpilaren — hoge, smalle rotspieken die recht uit de grond rijzen, vaak omhuld door mist. Het park is onderdeel van het Wulingyuan Scenic Area, dat sinds 1992 op de UNESCO Werelderfgoedlijst staat.
Toen de film Avatar in 2009 uitkwam, herkenden veel kijkers de zwevende bergen van Pandora -de zogeheten Hallelujah Mountains (Berg van Halleluja)- als het landschap van Zhangjiajie.
Hoewel James Cameron en zijn team nooit officieel hebben bevestigd dat ze er direct hebben gefilmd, gaven leden van de productie toe dat Zhangjiajie een belangrijke visuele inspiratie was voor het ontwerp van Pandora. De rotsformaties van Zhangjiajie lijken zwevend in de lucht door de mist en de smalle, verticale vormen. Na het succes van de film werd een van de bekendste pieken herdoopt tot “Avatar Hallelujah Mountain” (阿凡达哈利路亚山) door de lokale autoriteiten, als toeristische trekpleister.
Sindsdien is het park uitgegroeid tot een van de meest bezochte natuurgebieden in China, mede dankzij de film. Bezoekers kunnen de Avatar Hallelujah Mountain bezoeken via een glazen lift of wandelpad. Er zijn hangbruggen, kabelbanen en platforms met uitzicht over tientallen van die torenhoge zuilen. Veel lokale tours bieden een “Avatar Experience” of “Pandora Mountain Tour”.
De zwevende bergen van Pandora. In de film worden de zwevende bergen verklaard door een fictieve stof genaamd “unobtanium” met magnetische anti zwaartekracht eigenschappen. Maar de visuele stijl van die bergen -smalle rotsen, bedekt met weelderige vegetatie, die boven de wolken zweven- is duidelijk gebaseerd op Zhangjiajie’s topografie. [...]
Read more...
Bezoek aan de spiksplinternieuwe bibliotheek van Xi’an. De Silk Road International Library (丝绸之路国际图书馆)
Het gebouw is een onderdeel van het Xi’an Olympic Sports Center en omvat faciliteiten zoals een bibliotheek en een kunstgalerie. De academie heeft een totale bouwoppervlakte van ongeveer 157.000 vierkante meter en is opgebouwd uit vier afzonderlijke, maar intern verbonden gebouwen.Alhoewel de afdeling brailleboeken minuscuul is en er een heleboel kritische vraagtekens bij te plaatsen zijn naar inclusie, willen we bij deze bibliotheek met 1,5 miljoen boeken wat informatie geven over het “groter” project waarbinnen de bibliotheek past: het Belt and Road Initiative. In een latere bijdrage komen we terug op enigzins teleurstellende plaats die inclusie krijgt in deze bibliotheek. De nieuwe wet van 2023 zou nochtans op dat vlak meer resultaat moeten bieden.
Naast de vele andere programma’s is ‘The Silk Road International Library Alliance’ (SRILA) een van de meest actuele culturele uitwisselingsprogramma’s. Het doel van dit initiatief is het leggen van verbindingen en het bevorderen van samenwerking tussen de bibliotheken van de BRI-lidstaten. De SRILA lijkt zich nog in een embryonale fase te bevinden, maar heeft de potentie om uit te groeien tot een van de grootste bibliotheekallianties ter wereld. Landen uit de midden- en lagere inkomensgroepen zouden kunnen profiteren van de alliantie. Deze bevindt zich echter nog in de kiemfase en is nog niet volwassen.
De wortels van de Zijderoute kunnen worden herleid tot 130 v.Chr. tijdens de Han-dynastie in China. In die tijd begon de handel met het Westen officieel. De opkomst van de handel tussen Griekenland en China in de eerste en tweede eeuw v.Chr. leidde tot de bekendheid ervan. Dit complexe netwerk van relaties via de route strekte zich echter uit tot meer dan alleen de handel in zijde en omvatte een breed scala aan goederen, zoals textiel, edele metalen, specerijen, technologieën en cultuur. De lengte van de Zijderoute werd geschat op ongeveer 16.000 kilometer. In de loop der tijd veranderde het netwerk van routes dat Europa en het Midden-Oosten met het Verre Oosten verbond.De belangrijkste activiteit langs de Zijderoute was de handel. Deze bracht aanzienlijke economische voordelen met zich mee voor rijken zoals het Romeinse Rijk en het Kushaanse Rijk. Deze handelsroute werd van vitaal belang voor het voortbestaan van talloze beschavingen vanwege de behoefte aan exotische goederen. Dit stimuleerde op zijn beurt de economische activiteit en de vorming van levendige stedelijke centra langs de route.
Naast de handel diende de Zijderoute als een route voor interculturele communicatie. Via de route was het voor mensen gemakkelijker om grote afstanden af te leggen en ideeën, overtuigingen en artistieke inspiraties te verspreiden. De Zijderoute was een belangrijke weg voor de verspreiding van diverse culturen, ideeën en religies. De grote religies zoals de islam, het christendom en het boeddhisme verspreidden zich langs de route. Bovendien heeft de Zijderoute een grote invloed op de interculturele uitwisseling en diversiteit die de moderne wereld kenmerkt.Bovendien verspreidden veel belangrijke ontdekkingen en technologieën zich via de Zijderoute. Westerse innovaties, zoals glas maken en sommige landbouwtechnieken, vonden hun weg naar het Oosten, terwijl Chinese uitvindingen zoals papier maken, drukken en buskruit hun weg naar het Westen vonden. De intellectuele uitwisseling langs de Zijderoute had een aanzienlijke invloed op de vooruitgang van wetenschap, technologie en innovatie over de hele wereld. De Zijderoute had een aanzienlijke invloed op de menselijke geschiedenis. De historische relevantie ervan omvat de verspreiding van ideeën, technologieën en culturele praktijken naast commerciële transacties. De Zijderoute blijft een symbool van onderlinge verbondenheid, diversiteit en de blijvende impact van interculturele uitwisselingen op de ontwikkeling van beschavingen.De ondergang van de Zijderoute werd veroorzaakt door moeilijkheden zoals politieke onrust, vijandelijkheden en de verspreiding van veel ziekten. Bovendien zijn de opkomst van alternatieve zeeroutes, de Mongoolse invasies en de beslissing van het Ottomaanse Rijk om in 1453 n.Chr. de handel met China te staken, enkele van de redenen voor de neergang van de Zijderoute.De gemeenschappelijke technologische, culturele en economische erfenis van de Zijderoute heeft een langdurige invloed gehad op vele beschavingen. De term “Zijderoute” is in de moderne tijd nieuw leven ingeblazen door het recente Chinese initiatief. De Volksrepubliek China (PRC) initieerde samen met de oude Zijderoute het “One Belt One Road” of “Belt and Road Initiative” (BRI). Het is een belangrijk project dat de Chinese overheid heeft ondernomen met als doel sterkere culturele en economische relaties in heel Eurazië te bevorderen.
Belt and Road Initiative (BRI)In 2013 kondigde de Chinese president Xi Jinping het Belt and Road Initiative (BRI) aan. Het is een ambitieuze poging om de eeuwenoude handelsnetwerken van de Zijderoute nieuw leven in te blazen en uit te breiden. Het doel van dit grootschalige project is om de internationale verbondenheid te bevorderen door economische allianties, infrastructuur en culturele uitwisselingen te creëren. Met meer dan 151 deelnemende landen is het BRI gepositioneerd om de wereldwijde relaties te transformeren en een grotere onderlinge verbondenheid te bevorderen.De oude handelsroutes, de ‘Zijderoute’, verbonden het Oosten en het Westen millennia lang met elkaar. Het moderne Belt and Road Initiative (BRI) verbreedt het begrip Zijderoute echter tot zowel handelscorridors over land (de “Belt”) als maritieme routes (de “Road”). De oorspronkelijke Zijderoute maakte voornamelijk interacties over land mogelijk. Deze hedendaagse onderneming streeft naar een allesomvattend netwerk rond Azië, Europa, Afrika en zelfs Amerika.De BRI legt een sterke nadruk op infrastructurele ontwikkeling. De aanleg van havens, pijpleidingen, spoorlijnen en wegen langs de BRI-routes is bedoeld om transportkosten te verlagen, de economische groei te stimuleren en de connectiviteit te verbeteren. Deze infrastructuur helpt niet alleen de deelnemende landen, maar creëert ook nieuwe kansen voor internationale handel en investeringen. Zelfs Chinese hulp in het kader van het BRI-project draagt bij aan de groei van bibliotheken in Afrika.Door investeringen en handel tussen de lidstaten te stimuleren, ontwikkelt de BRI economische allianties. Door economische corridors te creëren, kunnen bedrijven gemakkelijker nieuwe markten bereiken. De snellere connectiviteit bevordert de regionale en internationale economische integratie. Het doel van deze economische samenwerking is het creëren van een win-winsituatie die welvaart in zowel geïndustrialiseerde als ontwikkelingslanden zal bevorderen.
Naast financiële belangen legt de BRI een sterke nadruk op culturele uitwisseling als een manier om begrip tussen landen te bevorderen. De onderlinge verbondenheid van de BRI bevordert het delen van gebruiken, ideeën en waarden, wat bijdraagt aan de diversiteit aan culturen over de hele wereld.In een toespraak schetste de Chinese president Xi Jinping acht belangrijke actiegebieden voor het ‘Derde Belt and Road Forum voor Internationale Samenwerking’ dat plaatsvond van 17 tot en met 19 oktober 2023. Deze acties zijn als volgt: Ten eerste , een netwerk van verbindingen opzetten; Ten tweede , een open wereldeconomie aanmoedigen; Ten derde , samenwerking in de echte wereld aangaan; Ten vierde , groene ontwikkeling ondersteunen. Ten vijfde , de nadruk leggen op innovatie in wetenschap en technologie; Ten zesde , interpersoonlijke interacties aanmoedigen; Ten zevende , samenwerking op het gebied van Belt and Road aanmoedigen op basis van ethiek; Ten achtste , de institutionele opbouw voor BRI-samenwerking verbeteren.Als onderdeel van de bovengenoemde stappen, in het zesde punt, besteedt de Chinese president speciale aandacht aan het aanmoedigen van contact tussen mensen. China heeft grote nadruk gelegd op en de volgende belangrijke inspanningen geïmplementeerd om culturele uitwisseling en interactie tussen de BRI-lidstaten te vergroten. De Silk Road International League of Theatres , het Silk Road International Arts Festival , de International Alliance of Museums of the Silk Road , de Silk Road International Alliance of Art Museums en de Silk Road International Library Alliance zijn de organisaties die het heeft opgericht in volgorde van prioriteit. Daarnaast heeft China het Chinese overheidsbeurzenprogramma Silk Roadgestart , evenals de International Tourism Alliance of Silk Road Cities.De Silk Road International Library AllianceOp 28 mei 2018 werd de Silk Road International Library Alliance (SRILA) opgericht. De Nationale Bibliotheek van China (NLC) is het centrale orgaan van de alliantie. Het programma wordt gesponsord en geleid door het Ministerie van Cultuur en Toerisme van de Volksrepubliek China. Het project is een open, non-profit, niet-gouvernementele organisatie die zich ten doel stelt wereldwijde samenwerkingsmechanismen en -platforms voor bibliotheken te bevorderen.De Nationale Bibliotheek van China (NLC) is het hoofdkantoor van de alliantie. De alliantie heeft een stuurgroep en alle activiteiten van de alliantie worden door deze commissie beheerd. In januari 2024 waren er 42 leden van de alliantie, waarvan 4 lokale en 38 buitenlandse instellingen.Alle 38 internationale bibliotheken zijn afkomstig uit landen die lid zijn van het BRI-initiatief. Onder de aangesloten bibliotheken bevinden zich acht bibliotheken uit landen met een hoog inkomen, drie bibliotheken uit landen met een laag inkomen, zestien bibliotheken uit landen met een laag middeninkomen en vijftien bibliotheken uit landen met een hoog middeninkomen. Gesplitst naar continent komen dertien aangesloten bibliotheken uit Oost-Azië en de Stille Oceaan, zestien bibliotheken uit Europa en Centraal-Azië, twee bibliotheken uit Latijns-Amerika en het Caribisch gebied, zeven bibliotheken uit het Midden-Oosten en Noord-Afrika, drie bibliotheken uit Zuid-Azië en slechts één lid uit Sub-Sahara Afrika.Sinds de oprichting heeft de Silk Road Library Alliance een aantal fora en conferenties georganiseerd om beleidszaken en andere gerelateerde kwesties te bespreken. Het eerste forum van de Silk Road International Library Alliance vond plaats in Hangzhou, China, op 28 mei 2018. Dit is het eerste forum van de voorgestelde vereniging om samenwerking en culturele interactie tussen bibliotheken langs de Zijderoute te stimuleren. Daarnaast organiseerde het forum verschillende bijeenkomsten en conferenties om het actieplan en andere kwesties te bespreken. [...]
Read more...
Terwijl ik enorm genoot van de grandeur van een van de wereldwonderen die de Chinese muur is, zette ik voet voor voet op de hoge trappen. Sommige stukken duidelijk netjes gerestaureerd in kleine makkelijk te bewandelen tredes, andere stukken ruw met kniehoge opstappen.
Zalig es goed de benen te strekken, de knieën warm te lopen en de frisse lucht diep in en uit te ademen. We lopen alles behalve alleen op de muur, maar het massatoerisme stoort me niet. Terecht wordt dit wonder door vele mensen bezocht en beklommen.
Elke top geeft voldoening, dus we klimmen tot aan de volgende watch tower en ik sla een praatje met een Britse zakenman die op zijn enige vrije dag snel even the great wall komt meepikken.
“Incredible, isn’t it, how they could build all of this” zegt hij. Ik knik en bedenk me dan: “How afraid must they have been, to persist for all those years, all those lives, all those materials, to build all of this… Is this actually a symbol of fear?” Ik denk er over na. Alles in zijn context, in zijn tijdsgeest. En blij dat het nu toch vooral een monument is. “The last thing we need in this world is walls” besloot de Britse zakenman en we namen afscheid.
Tijdens de periode van de Chinese 1-kind-politiek kreeg een ouderpaar toelating om een tweede kind te maken als hun eerste kind een beperking had. Welke visie op kinderen en op beperking geeft dat eigenlijk weer? Is een kind een productiemachine? En is een kind met eender welke beperking dan sowieso een slechtere machine? Voel ik me persoonlijk aangevallen? Of moet ik er de ogen voor sluiten? Had ik dan maar gewoon blij geweest dat ik als blinde persoon de luxe had van een broertje of een zusje?
En wil ik gezien worden als een productiemachine? Of is het prima en lekker rustig om geen arbeid te moeten verrichten? Helaas, vervelend genoeg denk ik toch dat ik nood heb aan ontplooiing, groei, mezelf kunnen verbeteren, ontdekken en ontplooien.
Dat de samenleving je bekijkt als minder productief blijft toch enorm wringen.
Dat het toen zo was en nu niet meer is een opluchting, maar dat dat gedachtengoed nog na-echo’t lijkt me droevig genoeg meer dan logisch. Mentaliteitswijzingen komen traag opgang in het geheel van een samenleving en ik zou mezelf hopeloos naïef vinden als ik er vanuit zou gaan dat dit niet meer meespeelt in achterhoofden en onderbewuste keuzes. Waarmee ik trouwens niet zeg dat er minder kansen zijn voor mensen met een beperking in China. Er zijn in België en Europa vast legio aan voorbeelden die dezelfde ablistische mindset demonstreren met gelijkaardige gevolgen.
Bij het bezoek aan een service center voor personen met een beperking in Bejing ontmoetten we een jonge vrouw in een rolstoel die zelf een organisatie uit de grond stampte voor vrouwen met een beperking om life skills te leren en hen te ondersteunen hun plek in de samenleving te vinden. Een pittige vrolijke vrouw met vlotte Engelse tong en duidelijk een berg energie. Ze leidde ons rond in haar afdeling waar oa een leslokaal was waar rolstoelgebruikers les volgden over hoe in en uit hun rolstoel te gaan, hoe incontinentiemateriaal te gebruiken, hoe bepaalde hulpmiddelen te gebruiken etc.
Ik merkte op dat het een plek leek waar de persoon met handicap alle skills leert die haar helpen om haar te wapenen in ‘de echte wereld’. Allerlei dingen die je als bvb rolstoelgebruiker moet kunnen om je ‘out there’ te behelpen/te redden/je leven dragelijk te maken. Allerlei extra trucjes, allerlei skills die een persoon zonder handicap nooit hoeft te bedenken of leren, omdat de wereld wel op hun maat gemaakt is.
“It feels a bit like you have created a place to support people to become superheroes, because that is what we sometimes need to be out there.’ Merk ik op. Ze hmm’t instemmend en gaat verder met opsommen welke andere fantastische initiatieven er nog allemaal bestaan om mensen te ondersteunen eens ze hun training bij haar hebben afgerond.
Ik lees tussen de lijnen dat de wereld standaard een jungle is voor iedereen met een beperking en dat je je maar beter kan leren wapenen en jezelf opleiden tot superheld, je team om je heen verzamelen dat je ondersteunt met XYZ, want je zal ze nodig hebben out there.
Vandaag hebben we geen uitgebreide lunch genomen, maar kuierend door de Hui-moslimwijk van Xi’an uit het vuistje geknabbeld. Reden om 17u worden we verwacht voor dé Tangdynastieshow met vooraf een dumplingdiner.
De Hui, moslims in China, dan nog wel in een niet onbelangrijk deel van Xi’an intra muros. Hoe zit dat.? Wat drijft hen ? Waarom zijn ze wie ze zijn ? Laten we eens een “Jamberske” doen ! DeepSeek: “Hello Deeppseek: vertel alles wat je weet over de Hui in Xi’an ?”
De wijk waar de meeste Hui-moslims (民族 Hui people) in Xi’an wonen.
• De wijk bevindt zich in het centrum van Xi’an, in de wijk Lianhu District (莲湖区), ten noorden van de centrale lijnen van de stad (vlak bij de Drum Tower of Xi’an).• Eén van de belangrijkste straten is de “Moslimstraat” of Huímín Jiē (回民街) die door de wijk loopt — met een lengte van zo’n 500 meter voor de hoofdstraat. • De wijk is relatief compact, met smalle steegjes, traditionele gebouwen (Ming- en Qing-stijl), een “bazaar” en vele eetstalletjes, winkels en moskeën.
Muslim Quarter, Xi’an (回民街 / Huí mín Jie).• De oorsprong van de wijk gaat terug tot de tijd van de Tang dynastie (618-907). Via de zijderoute kwamen Arabische en Perzische handelaren naar Chang’an (het oude Xi’an) en vestigden zich in dit gebied. • In latere dynastieën (Song, Ming) ontwikkelde zich een integrerende moslim- en Hui-gemeenschap rondom handelsactiviteiten.• Ondanks onrust in andere delen van Shaanxi door opstanden bleef deze wijk redelijk intact door zijn commerciële status en de ligging binnen de stadsmuren.• Vandaag is de wijk uitgegroeid tot een toeristisch en cultureel centrum, waarbij behoud van de historische architectuur en cultuur een grote belangrijke rol spelen.• De wijk is een centrum van de Hui-moslims in Xi’an waarbij het eigen religieuze leven (moskeeën, gebed) en etnische identiteit zichtbaar zijn in de wijk
. Tegelijkertijd zijn de Hui in deze wijk geïntegreerd en hebben veel Han-Chinese elementen hun weggebaand, bijvoorbeeld de traditionele huizen in Chinese stijl, waar moslims wonen en islamitische gebruiken gewaardeerd zijn.• Het sociale en economische leven draait veel om handel, horeca, voeding. Veel Hui-families runnen eet- of slagerijzaken, souvenirwinkels, etc.• De wijk bevat meerdere moskeeën, de meest bekende is de Great Mosque of Xi’an, gelegen in de Muslim Quarter.• Architectuur, Huimin Jie, is geplaveid met blauwe-grijze flagstones, en langs de straat staan oude panden in Ming- en Qing-stijl waar winkeltjes in gevestigd zijn.• Het straatbeeld: smalle steegjes, kraampjes met halal-snacks, geur van barbecue (lams-/geitenspiesjes), zoetigheden, fruitlekkernijen, souvenirshops.• Het is een bekende plek voor street-food; lokale specialiteiten verbonden aan de Hui-cultuur en de islamitische traditie.
• Het is een levendige wijk waarin geschiedenis, religie, handel en gastronomie samenkomen waar je kunt zien hoe een moslimgemeenschap eeuwenlang binnen een Chinese stad functioneert.• Voor geïnteresseerden in religie/etniciteit: de bijzondere wijk illustreert hoe de Hui zich hebben gevestigd, geïntegreerd en tegelijkertijd hun geloof en cultuur (islam) behouden hebben in China.• Voor liefhebbers van eten: de wijk is beroemd om zijn halal-streetfood, een unieke culinaire mix van islamitische (halal) traditie + Chinese smaken.
• Locatie: Ga naar Beiyuanmen (北院门) in Lianhu District; dit is een populaire toegang tot de Muslim Quarter. [...]
Read more...
Het Beijing Massage Ziekenhuis is een gespecialiseerde medische instelling in Beijing, die vooral bekend staat om het gebruik van traditionele Chinese geneeswijzen, met name Tuina-therapie (medische massage).
Enkele belangrijke kenmerken zijn:
· Specialisatie in Tuina: Het ziekenhuis is gespecialiseerd in Tuina, een vorm van therapeutische massage die wordt gebruikt om een breed scala aan aandoeningen te behandelen, zoals spier- en skeletproblemen, gewrichtspijn en bepaalde neurologische aandoeningen.· Acupunctuur en Traditionele Chinese Geneeskunde (TCG): Naast Tuina biedt het ziekenhuis vaak andere TCG-behandelingen aan, zoals acupunctuur en kruidengeneeskunde.· Onderwijs en Opleiding: Het fungeert vaak als een belangrijk opleidings- en onderzoekscentrum voor Tuina-therapeuten en -artsen.· Geïntegreerde Aanpak: Het combineert traditionele Chinese medische principes met moderne medische kennis voor diagnose en behandeling.
Kort samengevat is het Beijing Massage Ziekenhuis een toonaangevende instelling op het gebied van de traditionele Chinese manuele therapie, met name gericht op de behandeling van pijn en functionele stoornissen van het bewegingsapparaat.
Na een paar onbekende handen te hebben geschud, tussen wat Chinees pratende mensen te staan in de lift worden we boven verwelkomd in de bibliotheek voor braille-lezers. We krijgen een heldere korte rondleiding waarin ik beter begrijp hoe braille en Chinees elkaar vinden en hoe ik ooit een begin zou kunnen maken aan braille-Chinees te begrijpen. Al die karakters zijn voor ziende ogen ‘Chinees’, maar voor braille lezers dus eveneens. De korte stukjes Chinees die ik probeerde te lezen op liftknoppen of trappen in het openbaar vervoer hadden we totaal van de wijs gebracht. Dankzij de gidsen vanmorgen kom ik in de buurt van begrip.
Ik kon ook mijn hart ophalen aan een heel aantal schaalmodellen van zowel terracotta-soldaten, de temple of heaven, het grote parlementsgebouw etc. Komt goed uit want morgen zijn we op het Tienamen-plein waar de reusachtige versies ervan te zien zijn, maar als blinde heb je niet veel aan een groot gebouw buiten hand bereik. Eens aan de muur of deur voelen geeft niet het overzicht van deze schaalmodellen. Timing zat perfect, want een dag vooraf krijg ik al een goed beeld dankzij dit museum.
Wat erg opvallend is op dag 1 is het gemak waarmee de Chinezen mij bij de arm nemen en me mee op wandel nemen. Zowel onze gids en tolk, Jason, die ik zelf een beetje spontaan vroeg “I walk with you?” Toen we langzaam moesten bewegen als groep, als ook de gidsen in het museum.
Het was dan ook een museum gekoppeld aan de braille-bibliotheek en dus gewend aan blinde bezoekers, toch was ik blij verrast. In plaats van gebonden te zijn aan de person met wie ik daar arriveer, kon ik nu gewoon vrij de gids volgen doordat ze me telkens gewoon mee op sleep touw namen.
Je zou zeggen; logisch toch dat een gids in een museum voor blinden weet dat ze even haar arm moet aanbieden of de hand van de bezoeker moet leiden tot aan het voelbare schaalmodel of mee de volgende ruimte in moet nemen als ze zich verplaatst. Ja, zeker logisch, het is alleen ons schuchtere Belgen-volkje niet altijd gegeven om zonder ongemakkelijk te doen mij een arm aan te bieden of mijn hand ergens heen te leiden.
Ik was blij verrast vandaag hoe vlot meerdere Chinezen me op aangename wijze begeleidden.
Nog een boeiend gesprek met een professor in Special education en de president van de federatie voor blinden en slechtzienden erboven op, met twee net ontwikkelde tactiele kaarten van China en de wereld als afscheidscadeau voor de delegatie als afsluiter.
Nog een noodlebar binnen stappen en een wasje draaien en we gaan weer slapen. [...]
Read more...
Na 2 weken kamperen in een busje in Japan, vloog ik vanmorgen voor het eerst echt naar China. Na enkel een overstap in Shanghai is het nu dan zover; mijn vaderland bezoeken.
Bij landing werd mij lichtelijk streng gevraagd om niet met de andere passagiers uit te stappen en tot de laatste te wachten. Dit is meestal wat er gevraagd wordt als ik vlieg met asistentie. Het is een beetje jammer, want meestal wil ik net als alle anderen zo snel mogelijk de benen strekken, maar ik ben er niet rouwig om dat ik het ongeduldig, inefficiënte gedrum in het gangpad aan mij mag laten voorbij gaan.
Hand in hand met de steward stap ik dan het vliegtuig uit. Het is altijd een beetje ongemakkelijk om zoveel aangeraakt te moeten worden bij het begeleiden en in zo’n smal gangetje is een discretere elleboog aanbieden nogal lastig. Dat hand in hand of arm in arm lopen is altijd een beetje een praktisch ongemak waar ik me overheen moet zetten als blinde persoon. Op een luchthaven als die van Bejing DAX – kilometers groot- en met een begleider die geen woord Engels bleek te spreken is het toch nog net een ander niveau van ongemakkelijk. Behalve een paar woorden over mijn bagage die via de vertaal-app liepen die de man in kwestie even boven haalde waren we doodstil.
Maar ook woordeloos liep het vlot door, op een relatief rustige luchthaven. Ik had me aan het cliché verwacht van luide massa’s Chinezen, gerochel, geroep in de 4 tonen van de mij zo onbekende taal en allerlei overrompelingen. Cliché’s komen ergens vandaan, maar alleszins niet van op deze luchthaven om 4 uur in de namiddag.
Na een dik kwartier stilte wandeling over een rustige luchthaven pikken we mijn rugzak van de bagageband, passeren we aan de immigratie, lever ik wat vingerafdrukken en word ik naar de uitgang begeleid. Daar staat de groep me al op te wachten en ben ik officieel voor het eerst in China.
Mijn ontvangst committé koos ervoor om de metro uit te testen an van de gelegenheid gebruik te maken om zich wat te oriënteren in het nieuwe land. Na een vlotte metrorit van een uurtje komen we voor het eerst voor mij boven e grond.
Een hotel in de derde ring van Bejing.
Ik hoor auto’s, een paar mensen, maar wat me vooral op valt is toch echt dat het rustig is. Brede straten, wat fietsen en brommertjes op de stoep, hoge gebouwen met de bijhorende akoestiek. Een enorm hotel met een lobby die aan een luchthaven doet denken voor mijn gevoel. En toch, rust, is vooral wat me opvalt.
Benieuwd of ik dat gevoel doorheen de komende drie weken zal meenemen.En de vraag die op ieders lippen brandt… Hoe zit dat met die stokjes? Op restaurant kregen we meteen allemaal vork en mes op ons bord. Ik was oprecht teleurgesteld, want ik heb geoefend en weet dat enkel oefening kunst zal baren (of magen vullen).Ik heb zowaar gevraagd of ik chopsticks kreeg en eerlijkheidshalve geef ik toe dat zowel vork als eetstokjes gebruikt werden.Nu een dutje in een prachtig hotel en morgen bezoeken aan de bibliotheek voor blinden een TCM hospital; [...]
Read more...
Koffers gepakt.
Chocolaatjes gekocht.
Om cadeau te doen aan onze gastheer/-vrouw.
Eigen huisje opgeruimd.
Schoentjes gepoetst.
Klaar voor China.
Intussen is ook ons bezoekenprogramma rond.
En dat belooft.
In Beijing gaan we meteen aan de slag.
Donderdag 16 oktober komen we aan.
’s Namiddags halen we Mei Lan van de luchthaven.
Vrijdag 17 oktober en maandag 20 oktober zijn er meteen volgende meet & greet’s
Bezoeken China WNE
17 oktober:
-China Braille Library,
-Beijing Massage Hospital,
20 oktober:
-Beijing School for the Blind,
-Beijing Service Center for Persons with Disabilities,
-China Association of the Persons with Visial Disabilities,
Beijing Massage Ziekenhuis
Het Beijing Massage Ziekenhuis is een gespecialiseerde medische instelling in Beijing, die vooral bekend staat om het gebruik van traditionele Chinese geneeswijzen, met name Tuina-therapie (medische massage).
Enkele belangrijke kenmerken zijn:
· Specialisatie in Tuina: Het ziekenhuis is gespecialiseerd in Tuina, een vorm van therapeutische massage die wordt gebruikt om een breed scala aan aandoeningen te behandelen, zoals spier- en skeletproblemen, gewrichtspijn en bepaalde neurologische aandoeningen.
· Acupunctuur en Traditionele Chinese Geneeskunde (TCG): Naast Tuina biedt het ziekenhuis vaak andere TCG-behandelingen aan, zoals acupunctuur en kruidengeneeskunde.
· Onderwijs en Opleiding: Het fungeert vaak als een belangrijk opleidings- en onderzoekscentrum voor Tuina-therapeuten en -artsen.
· Geïntegreerde Aanpak: Het combineert traditionele Chinese medische principes met moderne medische kennis voor diagnose en behandeling.
Kort samengevat is het Beijing Massage Ziekenhuis een toonaangevende instelling op het gebied van de traditionele Chinese manuele therapie, met name gericht op de behandeling van pijn en functionele stoornissen van het bewegingsapparaat.
Beijing School for the Blind
De Beijing School for the Blind is een gespecialiseerde onderwijsinstelling in Beijing, China, die onderwijs en ondersteuning biedt aan visueel gehandicapte en blinde studenten.
Enkele belangrijke kenmerken zijn:
· Onderwijs op Maat: De school biedt een aangepast curriculum dat is ontworpen om tegemoet te komen aan de leerbehoeften van blinde en slechtziende studenten, vaak van basisschool tot middelbare school.
· Levensvaardigheden: Naast academische vakken legt de school een sterke nadruk op het aanleren van praktische levensvaardigheden, oriëntatie en mobiliteit (bijvoorbeeld leren lopen met een witte stok), en zelfredzaamheid.
· Speciale Technologie: Er wordt gebruik gemaakt van ondersteunende technologieën zoals brailleleesregels, spraaksoftware, aangepaste computers en andere hulpmiddelen om de toegankelijkheid van informatie te waarborgen.
· Vakopleidingen en Revalidatie: Veel van dit soort scholen bieden ook vakopleidingen en revalidatiediensten aan om studenten voor te bereiden op onafhankelijk leven en toekomstige werkgelegenheid.
· Geschiedenis: Het is een van de oudere en prominentere scholen voor blinden en slechtzienden in China.
Het uiteindelijke doel van de school is om studenten met een visuele beperking de vaardigheden en het vertrouwen te geven om een onafhankelijk en volwaardig leven te leiden en succesvol te integreren in de samenleving.
Servicecentrum voor Personen met een Handicap in Beijing
Het Beijing Service Center for Persons with Disabilities (BJSCPD) is een overheidsinstantie die ondersteuning en diensten biedt aan inwoners van Beijing met een handicap.
De belangrijkste functies en diensten zijn onder meer:
· Rehabilitatie: Het aanbieden van revalidatietraining, therapie en ondersteuning om zelfredzaamheid te bevorderen.
· Ondersteunende Hulpmiddelen: Het verstrekken, aanpassen en onderhouden van hulpmiddelen zoals rolstoelen, protheses en andere assistieve technologie.
· Juridische Bijstand en Advies: Het bieden van informatie en ondersteuning op het gebied van rechten, wetgeving en beleid voor personen met een handicap.
· Opleiding en Beroepsonderwijs: Het organiseren van trainingen en cursussen om kansen op werk en integratie in de samenleving te vergroten.
· Cultuur en Sport: Het faciliteren van toegankelijke culturele, recreatieve en sportieve activiteiten.
· Informatie en Doorverwijzing: Fungeren als een centraal informatiepunt en burgers doorverwijzen naar andere gespecialiseerde diensten.
Het centrum heeft tot doel de levenskwaliteit van personen met een handicap te verbeteren en hun volledige participatie en inclusie in de samenleving te bevorderen.
China Association of Persons with Visual Disabilities
De China Association of Persons with Visual Disabilities is een landelijke non-profitorganisatie in China die zich inzet voor het behartigen van de belangen en het verbeteren van de levenskwaliteit van mensen met een visuele beperking.
Enkele belangrijke functies en activiteiten zijn:
· Belangenbehartiging: Het opkomen voor de rechten en belangen van mensen met een visuele beperking op het gebied van wetgeving, beleid en maatschappelijke participatie.
· Diensten en Ondersteuning: Het bieden van ondersteunende diensten, zoals revalidatietraining, beroepsopleidingen en hulp bij werkgelegenheid.
· Toegankelijkheid Bevorderen: Het bevorderen van toegankelijkheid in de samenleving, bijvoorbeeld voor informatie (braille, audioboeken), openbaar vervoer en fysieke omgevingen.
· Sociaal Welzijn: Het organiseren van culturele en sociale activiteiten om eenzaamheid tegen te gaan en integratie te bevorderen.
· Samenwerking: Samenwerken met overheden, andere organisaties en het grote publiek om bewustzijn te creëren en inclusie te stimuleren.
Kort samengevat fungeert de vereniging als een cruciaal platform om de rechten te beschermen en de participatie van blinden en slechtzienden in de Chinese samenleving te vergroten.
We hebben ook een officiële ontmoeting op het programma met mr. LI Qingzhong, voorzitter van de ‘China Association of the Visual Disabilities’.
Dat geeft je een inkijk wat er ons te wachten staat.
Voor alle zekerheid heb ik alle bezoeken opgesnord via “Deepseek”, de chinese -open source- versie van ChatGPT.
En vanaf nu kan je je vragen insturen. Geen garantie, maar wel de belofte dat we die zo goed mogelijk proberen te beantwoorden vanuit onze ervaringen, kennis en gesprekken die we ter plekke zullen kunnen voeren.
Heb je een vraag ?
Stuur ze op het emailadres van waaruit deze “Mee naar China” verstuurd is.
Gewoon ‘replyen’ dus.
Nu even radiostilte.
Op vliegtuigmodus !
In rechte lijn 7.952 km te vliegen.
Ongeveer 10 uur.
Mochten met de auto gaan is het ongeveer 120 u rijden.
Dat doen we dus niet ☺
Tot gauw. [...]
Read more...
Dag fijne reisgeno(o)t(e) !
Bedankt voor je check-in op Mee naar China.
Zoals beloofd sturen we jou geregeld wat nieuws -tekst, beeld en klank- over ons avontuur waarbij jij op de eerste rij zit !
Mei Lan en ik zijn intussen in onze pen gekropen en hebben de eerste schrijfsels met Thomas, onze beminnelijke uitgever (EPO), onder de loep genomen. Zo samen met je dochter schrijven, wat een bijzonder gevoel ! Ik merk dat ik haar stukjes leuk vind geschreven, helder en vlot. Ik heb wat in te halen. Of het een briefvorm krijgt, naar elkaar schrijven, … dat zou wel eens kunnen. Spannend hoe zo een boek groeit. Voorlopig is Thomas nog van plan het boek in te plannen. Die eerste horde is genomen !
Verder in deze laatste dagen voor vertrek.
De schier eindeloze discussie met filmman en goeie vriend Diederik is op zijn toppunt. Inzet: hoeveel camera’s, lenzen, statieven, batterijen, belichtingslampen … mag hij meenemen ? En dus bijgevolg ook: vijf tassen en drie rugzakken of 7 en 6 … mogelijks een extra-vliegtuig ?
Stilaan daalt het bij onze minzame visual creator in 😉 één kleine camera (film & foto modus), twee lenzen, … en een gentleman’s toegift van mij: 1 flexibel statief en drie batterijen in handbagage. Geen extra-vlucht van Hainan Airlines, ook niet van Lufthansa. En alles in een kleine rugzak. Ondergoed en tandpasta mogen in een koffer.
En dan zijn er de FAQ’s van reisgenoten Caroline, Xhemal en Iris: een dikke trui nodig ? hoe groot mag de koffer ? zouden we zonnecrème meenemen ? heb jij een universele stekker ? Is er overal wifi ? is een short toegelaten ? is het eten pikant ? zal ik een vork meenemen want ik kan niet met stokjes eten ? … zeer terechte vragen. De antwoorden volgen in onze komende nieuwsbriefjes, met verrassende uitkomsten ! Blijf bij ons, zou ik op de radio zeggen.
Een eerste dienstmededeling voor vertrek: we nodigen je uit om ook onze website te bezoeken (www.chinawithneweyes.com) en voor wie zin heeft af en toe de Facebookpagina (“China with new eyes”) open te slaan, daarop vooral beeld met summier onderschrift, en wie weet enkele bloopers of doodsaaie beschouwingen. Vooral hier in ‘Mee naar China’ verschijnt the real stuff.
Mei Lan’s ervaringen aangevuld met die van de reisgroep proberen we hier te verwerken in korte verhaaltjes.
Shanghai staat niet op het programma. We hebben de keuze voor Beijing gemaakt. Eén megastad, één middelgrote: Xi’an. Eén natuurregio, dat is Zhangjiajie geworden. En een kennismaking met enkele minderheden, Yangshuo. Kiezen is verliezen, maar ook less is more. Het is maar hoe je het bekijkt.
Alvast een eerste blik op de reisroute. In grote lijnen, de details bewaren we voor de gossip ! De belangrijkste steden vind je op het bijgevoegde kaartje !
Zoeken maar 🙂
Vertrek: Zaventem (staat niet op het kaartje)
Eerste halte: Beijing, naast de toeristische hoogtepunten hebben we hier ons eerste contact met de Federatie van Personen met een visuele beperking. Zij hebben een programma opgesteld, waarover later meer !
Tweede stop: Xi’an, gekend voor zijn moslimgemeenschap de Hui en het Terracottaleger. Ook daar zijn een bezoekenprogramma en ontmoetingen gepland met blinden, een school en een service center.
Derde halte: Zhangjiajie, het natuurpark met de avatarbergen. We leggen in Wulingyuan een natuurtrail af voor blinden en slechtzienden.
Vierde halte: Fenghuang, één van China’s mooiste dorpen, samen met Yangshuo gelegen in de regio van de minderheden (Miao, Dong, Zhuang)
Laatste stop: Shenzhen, in 1979 toen ik er voorbij reed met de trein een vissersdorp met 30.000 inwoners, vandaag een metropool waar zo’n 18 miljoen mensen wonen. Eén van de eerste vier ‘Speciale Economische Zones’ (1979), vandaag één van de hightech-hub’s van China. Vanuit Shenzhen vliegen we terug.
Vind je de steden en dorpen op de kaart ?
De luchthaven van Shanghai is mega groot. “En moet je daar van vliegtuig veranderen ?” vraag ik Mei Lan twee weken geleden. “Ja, en die van Juneyao Airlines doen moeilijk. Ze willen mij niet inplannen voor persoonlijke assistentie in Shanghai. Ik heb online al duizenden documenten moeten uploaden, en dan vragen ze nu nog eens alle gegevens van wie mij bij vertrek naar Zaventem begeleid. Alsof ik niet alleen naar de luchthaven kan !!!” Ik voel de frustratie en terecht, wat een betuttelende en bureaucratische houding. “Zal ik Jill vragen wat zij ervan vindt en of ze eventueel kan tussenkomen ?”
Jill is de westerse naam van 阿伊答 (A Yi Da). Ze is mijn vlot WeChat-contact van het reisbureau dat onze ‘tour de Chine’ organiseert. Een westerse naam gebruiken is een gewoonte van veel Chinezen. En niet alleen zij die business doen met buitenlanders. Er is iets met westerse namen. Ik herinner me Lu Yin bij de rondreis door China voor m’n boek “China Express” (2008). Zij was door de Chinese vakbond vrijgesteld om te zorgen dat ik overal goed terecht kwam. Op een avond vroeg ze mij om advies over een westerse naam. Waarom ? Omdat ze dat wel leuk vond en het was een teken van openheid naar die andere wereld, toen vooral Europa en de VS. Ze was nog nooit buiten China geweest en was vooral benieuwd naar Europa. Zo’n baken van rust en goed leven, … ter info, dat zei ze in 2008. De VS vond ze niet echt top met al die oorlogen die ze uitlokken. Enfin, de volgende dag vertelde ze mij haar beslissing. Het is ‘Anna’ geworden. De westerse naam van Mei Lan.
Maar dus Mei Lan. Zij zit nu in Japan, bij haar goeie vriend Thomas, op vakantie. Op haar vlucht naar Japan moest ze overstappen in Shanghai, een luchthaven die ik wellicht niet meer zal herkennen. Tijdens mijn voorbije Chinareizen (1979-2025) heb ik die airport zien groeien. Uit de voegen. In 1979 toen ik er met m’n vader en twintig tantetjes en oompjes was, moest je nog gewoon over de tarmac naar het vliegtuig stappen.
Ik zocht snel via deepseek (Chinese ChatGPT) op wie of wat Juneyao Airlines is. Ik had nog nooit van deze luchtvaartmaatschappij gehoord. Het blijkt één van de vele Chinese Ryanair’s. Lowcost-maxiprofit. In handen van een Chinese miljardair en sinds 2006 actief. 3-stars, Shanghai-based, international & domestic flights. Jill heeft gebeld want zelfs dat soort luchtvaartmaatschappijen moeten zorgen voor een vlotte doorverwijzing naar ‘persoonlijke assistentie’ die door elke luchthaven wordt verzorgd. En Jill was erna -op WeChat- ferm: “… dat is slechte klantenservice ! Nog nooit meegemaakt.”
Ik WeChatte met Mei Lan tijdens de transfer. “Het is hier warm en vochtig, seg, en het meisje dat me begeleid spreekt enkel Chinees. Ik voelde me wat verlegen dat ik geen Chinees kan. We zijn nu al in de terminal voor Japan.” Een vaderlijke oef !
Wij vertrekken 15 oktober lunchtijd met z’n vijfjes naar Beijing. En we komen op 16 oktober rond 5 am (’s ochtends) aan in Beijing Capital International Airport (北京首都国际机场). Mei Lan halen we diezelfde dag (rond 3 pm namiddag) af op Beijing Daxing International Airport (北京大兴国际机场).
Als alles goed verloopt tenminste. Spannend weerzien. Dé echte start van het avontuur.
Hieronder enkele foto’s die ik met jou wil delen over Shanghai. Over de luchthaven. En over de ontwikkeling van deze megapolis.
Waar wij dus niet naartoe gaan.
En ah ja, ook nog een GIF over de nationale feestdag (1 oktober 2025) in Shanghai.
Tot ziens !
再见 zài jiàn !
Letterlijk “tot ziens”, wordt gebruikt om “dag” of “tot later” te zeggen in het Chinees.
再: (zài): betekent “opnieuw”.
见: (jiàn): betekent “zien”. [...]
Read more...
Een avontuur daagt aan de horizon. Eindelijk neem ik m’n (blinde) dochter Mei Lan, als laatste van mijn fijne drie kinderen, mee naar ons rootsland China. Het lijkt op een soort bovennatuurlijke missie van een papa die z’n kinderen hun verre roots wil laten beleven in de hoop dat henn‘ontworteling’ bespaard kan blijven. Sounds melo-melo. Overigens geheel niet dramatisch.
We hebben contacten gelegd met de Chinese Nationale Federatie voor mensen met een beperking. We hebben afspraken op (1) grote stadsniveau – Beijing (2) oude hoofdstad, cultuurhistorisch, Xi’an, (3) natuurreservaat Zhangjiajie (4) minderhedenregio.
Telkens willen we uitpluizen -vooral Mei Lan- “Kan ik als blinde m’n weg vinden in China ? En is dat gemakkelijk of moeilijk ? Via themaclusters inventariseren we onze bevindingen, gesprekken, belevenissen, ervaringen -goed én slecht- en vragen. Via een vader-dochter dialoog, hopen we een diepgaand en breedtoegankelijke bijdrage te leveren over het “gewone leven” van een Chinees.
Via film, podcast (van Mei Lan zelf), boek, een theaterevent, … willen we jou deelgenoot maken van onze bevindingen.
Nu alvast een eerste fictie filmpje. Als het ware een eerste trailer van onze cineast Diederik. Het belooft een avontuur te worden !!!
Heel gauw meer info over hoe jij mee op de eerste rij “ kunt zitten “, mee genieten maar ook jouw vragen op voorhand kunt doorgeven ! Keep in touch [...]
Read more...
CHINESE GESCHIEDENISIN VOGELVLUCHT
2100–1600 v.Chr.: Xia-dynastie – De eerste Chinese dynastie, legendarisch van aard.
1600–1046 v.Chr.: Shang-dynastie – Bekend om zijn vooruitgang in schrift en bronsbewerking.
1046–256 v.Chr.: Zhou-dynastie – Confucianisme en taoïsme ontstaan.
221–206 v.Chr.: Qin-dynastie – China’s eerste verenigde rijk onder Qin Shi Huang; de bouw van de Grote Muur begint.
206 v.Chr.–220 n.Chr.: Han-dynastie – De Zijderoute wordt gevestigd, China bloeit op in cultuur en technologie.
618–907: Tang-dynastie – Gouden Eeuw van Chinese cultuur en kunst.
960–1279: Song-dynastie – Innovaties zoals buskruit en boekdrukkunst ontstaan.
1271–1368: Yuan-dynastie – Mongoolse heerschappij onder Kublai Khan.
1368–1644: Ming-dynastie – De Grote Muur wordt uitgebreid, ontdekkingsreizen onder Zheng He.
1644–1912: Qing-dynastie – De laatste keizerlijke dynastie; China krijgt te maken met interne opstanden en buitenlandse invasies.
1912–1949: Republiek China – Burgeroorlogen, Japanse invasie en politieke instabiliteit.
1949–heden: Volksrepubliek China – de CPC won de burgeroorlog, de KMT vluchtte naar Taiwan, snelle modernisering en wereldwijde invloed. [...]
Read more...