Dag fijne reisgeno(o)t(e) !
Bedankt voor je check-in op Mee naar China.
Zoals beloofd sturen we jou geregeld wat nieuws -tekst, beeld en klank- over ons avontuur waarbij jij op de eerste rij zit !
Mei Lan en ik zijn intussen in onze pen gekropen en hebben de eerste schrijfsels met Thomas, onze beminnelijke uitgever (EPO), onder de loep genomen. Zo samen met je dochter schrijven, wat een bijzonder gevoel ! Ik merk dat ik haar stukjes leuk vind geschreven, helder en vlot. Ik heb wat in te halen. Of het een briefvorm krijgt, naar elkaar schrijven, … dat zou wel eens kunnen. Spannend hoe zo een boek groeit. Voorlopig is Thomas nog van plan het boek in te plannen. Die eerste horde is genomen !
Verder in deze laatste dagen voor vertrek.
De schier eindeloze discussie met filmman en goeie vriend Diederik is op zijn toppunt. Inzet: hoeveel camera’s, lenzen, statieven, batterijen, belichtingslampen … mag hij meenemen ? En dus bijgevolg ook: vijf tassen en drie rugzakken of 7 en 6 … mogelijks een extra-vliegtuig ?
Stilaan daalt het bij onze minzame visual creator in 😉 één kleine camera (film & foto modus), twee lenzen, … en een gentleman’s toegift van mij: 1 flexibel statief en drie batterijen in handbagage. Geen extra-vlucht van Hainan Airlines, ook niet van Lufthansa. En alles in een kleine rugzak. Ondergoed en tandpasta mogen in een koffer.
En dan zijn er de FAQ’s van reisgenoten Caroline, Xhemal en Iris: een dikke trui nodig ? hoe groot mag de koffer ? zouden we zonnecrème meenemen ? heb jij een universele stekker ? Is er overal wifi ? is een short toegelaten ? is het eten pikant ? zal ik een vork meenemen want ik kan niet met stokjes eten ? … zeer terechte vragen. De antwoorden volgen in onze komende nieuwsbriefjes, met verrassende uitkomsten ! Blijf bij ons, zou ik op de radio zeggen.
Een eerste dienstmededeling voor vertrek: we nodigen je uit om ook onze website te bezoeken (www.chinawithneweyes.com) en voor wie zin heeft af en toe de Facebookpagina (“China with new eyes”) open te slaan, daarop vooral beeld met summier onderschrift, en wie weet enkele bloopers of doodsaaie beschouwingen. Vooral hier in ‘Mee naar China’ verschijnt the real stuff.
Mei Lan’s ervaringen aangevuld met die van de reisgroep proberen we hier te verwerken in korte verhaaltjes.
Shanghai staat niet op het programma. We hebben de keuze voor Beijing gemaakt. Eén megastad, één middelgrote: Xi’an. Eén natuurregio, dat is Zhangjiajie geworden. En een kennismaking met enkele minderheden, Yangshuo. Kiezen is verliezen, maar ook less is more. Het is maar hoe je het bekijkt.
Alvast een eerste blik op de reisroute. In grote lijnen, de details bewaren we voor de gossip ! De belangrijkste steden vind je op het bijgevoegde kaartje !
Zoeken maar 🙂
- Vertrek: Zaventem (staat niet op het kaartje)
- Eerste halte: Beijing, naast de toeristische hoogtepunten hebben we hier ons eerste contact met de Federatie van Personen met een visuele beperking. Zij hebben een programma opgesteld, waarover later meer !
- Tweede stop: Xi’an, gekend voor zijn moslimgemeenschap de Hui en het Terracottaleger. Ook daar zijn een bezoekenprogramma en ontmoetingen gepland met blinden, een school en een service center.
- Derde halte: Zhangjiajie, het natuurpark met de avatarbergen. We leggen in Wulingyuan een natuurtrail af voor blinden en slechtzienden.
- Vierde halte: Fenghuang, één van China’s mooiste dorpen, samen met Yangshuo gelegen in de regio van de minderheden (Miao, Dong, Zhuang)
- Laatste stop: Shenzhen, in 1979 toen ik er voorbij reed met de trein een vissersdorp met 30.000 inwoners, vandaag een metropool waar zo’n 18 miljoen mensen wonen. Eén van de eerste vier ‘Speciale Economische Zones’ (1979), vandaag één van de hightech-hub’s van China. Vanuit Shenzhen vliegen we terug.
Vind je de steden en dorpen op de kaart ?
De luchthaven van Shanghai is mega groot. “En moet je daar van vliegtuig veranderen ?” vraag ik Mei Lan twee weken geleden. “Ja, en die van Juneyao Airlines doen moeilijk. Ze willen mij niet inplannen voor persoonlijke assistentie in Shanghai. Ik heb online al duizenden documenten moeten uploaden, en dan vragen ze nu nog eens alle gegevens van wie mij bij vertrek naar Zaventem begeleid. Alsof ik niet alleen naar de luchthaven kan !!!” Ik voel de frustratie en terecht, wat een betuttelende en bureaucratische houding. “Zal ik Jill vragen wat zij ervan vindt en of ze eventueel kan tussenkomen ?”
Jill is de westerse naam van 阿伊答 (A Yi Da). Ze is mijn vlot WeChat-contact van het reisbureau dat onze ‘tour de Chine’ organiseert. Een westerse naam gebruiken is een gewoonte van veel Chinezen. En niet alleen zij die business doen met buitenlanders. Er is iets met westerse namen. Ik herinner me Lu Yin bij de rondreis door China voor m’n boek “China Express” (2008). Zij was door de Chinese vakbond vrijgesteld om te zorgen dat ik overal goed terecht kwam. Op een avond vroeg ze mij om advies over een westerse naam. Waarom ? Omdat ze dat wel leuk vond en het was een teken van openheid naar die andere wereld, toen vooral Europa en de VS. Ze was nog nooit buiten China geweest en was vooral benieuwd naar Europa. Zo’n baken van rust en goed leven, … ter info, dat zei ze in 2008. De VS vond ze niet echt top met al die oorlogen die ze uitlokken. Enfin, de volgende dag vertelde ze mij haar beslissing. Het is ‘Anna’ geworden. De westerse naam van Mei Lan.
Maar dus Mei Lan. Zij zit nu in Japan, bij haar goeie vriend Thomas, op vakantie. Op haar vlucht naar Japan moest ze overstappen in Shanghai, een luchthaven die ik wellicht niet meer zal herkennen. Tijdens mijn voorbije Chinareizen (1979-2025) heb ik die airport zien groeien. Uit de voegen. In 1979 toen ik er met m’n vader en twintig tantetjes en oompjes was, moest je nog gewoon over de tarmac naar het vliegtuig stappen.
Ik zocht snel via deepseek (Chinese ChatGPT) op wie of wat Juneyao Airlines is. Ik had nog nooit van deze luchtvaartmaatschappij gehoord. Het blijkt één van de vele Chinese Ryanair’s. Lowcost-maxiprofit. In handen van een Chinese miljardair en sinds 2006 actief. 3-stars, Shanghai-based, international & domestic flights. Jill heeft gebeld want zelfs dat soort luchtvaartmaatschappijen moeten zorgen voor een vlotte doorverwijzing naar ‘persoonlijke assistentie’ die door elke luchthaven wordt verzorgd. En Jill was erna -op WeChat- ferm: “… dat is slechte klantenservice ! Nog nooit meegemaakt.”
Ik WeChatte met Mei Lan tijdens de transfer. “Het is hier warm en vochtig, seg, en het meisje dat me begeleid spreekt enkel Chinees. Ik voelde me wat verlegen dat ik geen Chinees kan. We zijn nu al in de terminal voor Japan.” Een vaderlijke oef !
Wij vertrekken 15 oktober lunchtijd met z’n vijfjes naar Beijing. En we komen op 16 oktober rond 5 am (’s ochtends) aan in Beijing Capital International Airport (北京首都国际机场). Mei Lan halen we diezelfde dag (rond 3 pm namiddag) af op Beijing Daxing International Airport (北京大兴国际机场).
Als alles goed verloopt tenminste. Spannend weerzien. Dé echte start van het avontuur.
Hieronder enkele foto’s die ik met jou wil delen over Shanghai. Over de luchthaven. En over de ontwikkeling van deze megapolis.
Waar wij dus niet naartoe gaan.
En ah ja, ook nog een GIF over de nationale feestdag (1 oktober 2025) in Shanghai.
Tot ziens !
再见 zài jiàn !
Letterlijk “tot ziens”, wordt gebruikt om “dag” of “tot later” te zeggen in het Chinees.
再: (zài): betekent “opnieuw”.
见: (jiàn): betekent “zien”.
